غنچه ي سرخ فرو بسته ي دل باز شود

من نگويم که بهاري که گذشت آيد باز

روز گاري که بسر آمده آغاز شود

روزگار دگري هست و بهاران دگر...

کاشکي آينه اي بود درون بين که در او

خويش را مي ديدیم

آنچه پنهان بود از آينه اي ميديدم

مي شديم آگه از آن نيروي پاکيزه نهاد

که به ما زيستن آموزد و جاويد شدن

پيک پيروزي و اميد شدن...

شاد بودن هنر است

ليک هرگز نپسنديم به خويش

که چويک شکلک بي جان شب و روز

بي خبر از همه خندان باشيم

بي غمي عيب بزرگي است

که دور از ما باد

شاد بودن هنر است

گر به شادي تو دل هاي دگر باشد شاد

هر کسي نغمه خود خواند و از صحنه رود

خرم آن نغمه که مردم بسپارند به ياد...